14, 15 en 16 april langs de rode rivier

Drie dagen met wat kortere routes langs de Rode rivier. 43 km tot Huang Chao, 48 Km tot Xin Jie en 68 km tot de grens. We mogen er nog niet in. Per abuis heb ik het visum voor Vietnam pas per 18 april in laten gaan.😊
Gevolg is dat we dagen Hekou, de Chinese grensplaats, mogen meemaken.

In de brommerfile bij het binnen rijden van een dorp.

Chinezen willen graag met ons op de foto. Een baard is bijzonder. En wij zijn groot.

Ons balkon. Dit is standaard chineze reclameverlichting.

Tabakszaak op de markt.

De rivier was in het begin groen, grijs. Later, na een stuwdam, werd hij wat roder. Dat komt door de rode aarde in dit gebied. Maar echt rood, neuh…
De afgelopen nachten is het ook heftig aan het onweren. Dit geeft tot gevolg dat de temperatuur behoorlijk daalt. Vooral overdag. Wij vinden dat prettig, want 35 graden en volle zon is wel erg zwaar fietsen. Nu is het 28 graden ongeveer en bewolkt. Ook ruikt het nu erg schoon.

Bananen worden ingekocht door de dame die net een papaya voor ons had schoongemaakt.

Een stukje Suikerriet wordt geschild voor ons.

Straatbeeld met restaurantjes waar we regelmatig vertoeven.

We fietsen door bananenplantages, rubberplantages en andere teelt. We eten veel fruit van de stalletjes langs de weg. Ze schillen of snijden het ook voor je. Ananas, meloen, papaya, pruim, sinaasapppel, mandarijnen, mango. Alles is super lekker. Behalve de citrusvruchten. Die smaken bij ons toch beter. Maar… hier is echt alles van eigen bodem.
Regelmatig zegt Cle, kom Sas nog 10 km dan komt er een dorp met voorzieningen. Dat moet je dus heel ruim nemen. Vaak is er dan niks. We hebben onszelf dus ook aangeleerd om zodra er een kraampje of iets anders langs de weg is waar je iets kan kopen, dat dan ook te doen.
Hotelletjes doen hier niet aan ontbijtjes. We kopen dan ook “brood”, wat eigenlijk koek is en ontbijten daar mee. Na een uurtje fietsen heb je dan we weer trek in iets stevigs. Dus om 11 uur aan een warme hap van noedels en roerbakgroente, daar draaien wij onze hand niet meer voor om.

Lekker …..


Vandaag in Hekou op een grote markt gelopen. Kikkers, duiven, kippen, honden, konijnen, larven, de gekste groentes, veel soorten paddestoelen, alles kom je tegen. Blijft indrukwekkend.
Vandaag een stuk rietsuikerstengel gekocht. Daar zie je iedereen op kauwen. Dus ook proberen. Mierzoet en als een soort zoethout, maar dan met veel meer vocht. Zodra je uitgekauwd bent tuf je de zooi op de grond.
Over tuffen gesproken, dat doet iedereen hier bij de vleet. Met veel herrie je rochel omhoog werken en dan naast je op de grond laten vallen. En ja, ook binnen of als je in gesprek bent of in een restaurant. Ik moet zeggen, het went nog niet helemaal.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *