Night market Bac Ha

In Bac Ha gebeurt het in het weekend. Zaterdagavond de night market, zondag ochtend de markt. De rest van de week lijken de hotels leeg.

Zaterdagavond is er op een plein (een grof gestorte betonnen plaat) een podium waar kinderen volksdansen en liedjes zingen.

Rondom het plein wordt door kleine kinderen genknutseld en staan er allemaal stoeltjes om iets te drinken of eengeroosterde maïskolf oid te eten.

Een kokosnoot met een paar passievruchten smaken me goed. Daar ontmoet ik een gezin uit Hanoi. Zij zijn ook voor het eerst in Bac Ha. Ze spreken goed Engels, fijn om een gesprek te voeren.

Het valt op dat er wel toeristen zijn, maar het merendeel van de bezoekers lijkt uit locals te bestaan.

Om een uur of 22 zijn de voorstellingen afgelopen en wordt een vuur aangestoken.

Rondom wordt gedanst. Een uurtje later is het vuur uit en gaat iedereen naar huis. Zo kan het ook…

De resten worden opgeruimd door brommers met karren.

Naar Bac Ha

Na een ontbijt in het hotel, ja we hebben weer eens een ontbijt, zijn we gaan fietsen. Het is tropisch warm en bewolkt.

na de drukte van de stad wordt het rustiger op de weg en zien we dorpjes waar ananas e.d. Wordt verbouwd. De natuur lijkt groener en ruiger. Mee oerwoudachtig.

We fietsen langs een middelbare school die net uit gaat. Veel scooters en fietsen rijden met ons mee. In Vietnam groeten ze veel meer. Hello, how are you. Were do you live? Het lijken zinnen die ze net op school geleerd hebben.

De laatste 13 km is 8,5% stijgen. We besluiten met een taxi het laatste deel te doen.

Afdalen naar Lao Cai

Het is een korte afdaling in een kleine wereld. 38 km waarvan zeker 25 in de mist. Mooi mysterieus. Helaas weinig groots uitzicht.

Toen we  of niet in de wolken reden.

In Lao Cai een hotel gevonden en de plaats een beetje  verkend. Lao Cai valt best wel tegen. We vinden een terras lang de rivier voor de middag. Cocosnoot, koffie en mojito.

Dit is dan een bloemenwinkel.

’s Avonds een bijzonder maaltijd gegeten. Een redelijk druk restaurant gevonden met normale tafeltjes. Anders heb je vaak van die tafels waar je je benen niet onder kwijt kan. Weliswaar zien we alleen plaatselijke bevolking zitten. Maar dat is juist leuk.

Het blijkt dat er maar één gerecht is. We kijken op de tafels van de andere gasten en zien allerlei hapjes, soepjes en schaaltjes staan. Ziet er goed uit, dus doe maar.

Als het eten op tafel staat komt er een dame langs die een beetje Engels spreekt en ons uitlegt wat we nou eigenlijk eten. Alles van een speciaal bergvarken uit de omgeving, behalve het vlees. Lever, darmen, zwoerd, etc. Samen met de groenten en soepjes was het best lekker. Een beetje vet dat wel. We hebben er ook een plaatselijke rijstwijn bij gedronken.

Morgen weer op de fiets. We hebben zin want het lijkt een eeuwigheid geleden. En het wordt tijd dat we nu eens bij die grens wegkomen.

Cat Cat

Cat Cat is een van de dorpjes in de bergen rond Sa Pa waar het bergvolk woont. Dat het hele jaar door drommen touristen van over de hele wereld daar langs wandelen zorgt ervoor dat zo’n dorpje vol met souvenirswinkeltjes staat. Wat ze daar doen? Borduren. Tasjes, klederdracht, mutsen, alles …. ondanks het toerisme is het toch een leuk dorpje en hebben we tijdens de wandeling vrij veel mooie uitzichten.  Wel is het jammer dat het bewolkt is en de mist zo af en toen het zicht ontneemt.

Jim, deze past jou ook wel. Heeft deze dame gemaakt, zegt ze.

Sas heeft een gesprek over oorbellen en -lellen.

Een indigoververij 😊

Zomaar langs de weg.

O.a. Gegrilde eieren

We beperken ons tot één van de dorpjes, Cat Cat. Omdat het toch een hele wandeling is. 10 km dalen en klimmen, we hebben nu noch spierpijn in de kuiten. ‘T is toch een andere beweging dan fietsen.

In Sapa zelf zijn veel outdoor winkels die het merk North Face verkopen. Blijkt dat dat in Vietnam gemaakt wordt en de overproductie hier in de winkels belandt. Super goedkoop allemaal. Ik heb een jas en een paar schoenen gekocht.

Einde van de middag toch nog maar weer gaan poolen. Ditmaal met Luke, weer een Canadees, Habib, een Indiër, Peter en Angela uit Melbourne en Justin uit Engeland. Gezellig, bier  en  commniceren. We zijn in ieder geval uitgenodigd om in Melbourne langs te komen.

‘s Avonds een hotpot gegeten onder de lampionnen.

Morgen 38km afdalen naar Lao Cai.

Hekou en eindelijk in Vietnam

Hekou is verrassend leuk. Veel moderne winkels afgewisseld met Vietnamese straatjes om vast in de sfeer te komen. We merken best wel een verschil. Mensen zijn vrolijker lijkt het. En het eten is ook anders.

Deeg met inhoud wordt op de wand in deze ton met brandend houtskool geplakt tot het broodje klaar is.

Woonflats met hele lichtshows op de gevels.

Ander eten is oa insecten en larven en andere ondefinieerbaar voedsel.

We vermaken een dag prima met slenteren, eten, kijken en chillen.

 

Niemandsland met de Vietnamese welkomstpoort.

De volgende dag de grens gepasseerd. Roltrap op met de fiets, chineze formaliteiten afgehandeld, andere roltrap af, stuk niemandsland over de rivier, Vietnamese  formaliteiten, door een hek geëscorteerd, en uiteindelijk in Vietnam beland. Dat liep op rolletjes 😊

In Loa Cai, grensplaats aan Vietnamese kant, Yuans ingewisseld voor miljoenen Dongs en het busstation opgezocht om meteen door te reizen naar Sapa, een bergdorp met oa beroemde rijstterrassen. De route was voor ons niet te fietsen, 35km gem. 8,5% stijgen.

Sapa blijkt een grote toeristische plaats met honderden hotels. En het ziet er gezellig uit. We kiezen het Mountain View hotel. Een kamer met inderdaad uitzicht op de bergen. Tenminste dat geloven we, want er hangt een dichte mist. Ook een stuk kouder hier.

‘s Middags met een Canadees en een Fransman gepoold en biergedronken. Weer eens ouderwets kunnen communiceren.

Super gezellig gehad.

morgen gaan we wandelen naar een paar dorpjes. Hopen dat de mist wegtrekt.

 

14, 15 en 16 april langs de rode rivier

Drie dagen met wat kortere routes langs de Rode rivier. 43 km tot Huang Chao, 48 Km tot Xin Jie en 68 km tot de grens. We mogen er nog niet in. Per abuis heb ik het visum voor Vietnam pas per 18 april in laten gaan.😊
Gevolg is dat we dagen Hekou, de Chinese grensplaats, mogen meemaken.

In de brommerfile bij het binnen rijden van een dorp.

Chinezen willen graag met ons op de foto. Een baard is bijzonder. En wij zijn groot.

Ons balkon. Dit is standaard chineze reclameverlichting.

Tabakszaak op de markt.

De rivier was in het begin groen, grijs. Later, na een stuwdam, werd hij wat roder. Dat komt door de rode aarde in dit gebied. Maar echt rood, neuh…
De afgelopen nachten is het ook heftig aan het onweren. Dit geeft tot gevolg dat de temperatuur behoorlijk daalt. Vooral overdag. Wij vinden dat prettig, want 35 graden en volle zon is wel erg zwaar fietsen. Nu is het 28 graden ongeveer en bewolkt. Ook ruikt het nu erg schoon.

Bananen worden ingekocht door de dame die net een papaya voor ons had schoongemaakt.

Een stukje Suikerriet wordt geschild voor ons.

Straatbeeld met restaurantjes waar we regelmatig vertoeven.

We fietsen door bananenplantages, rubberplantages en andere teelt. We eten veel fruit van de stalletjes langs de weg. Ze schillen of snijden het ook voor je. Ananas, meloen, papaya, pruim, sinaasapppel, mandarijnen, mango. Alles is super lekker. Behalve de citrusvruchten. Die smaken bij ons toch beter. Maar… hier is echt alles van eigen bodem.
Regelmatig zegt Cle, kom Sas nog 10 km dan komt er een dorp met voorzieningen. Dat moet je dus heel ruim nemen. Vaak is er dan niks. We hebben onszelf dus ook aangeleerd om zodra er een kraampje of iets anders langs de weg is waar je iets kan kopen, dat dan ook te doen.
Hotelletjes doen hier niet aan ontbijtjes. We kopen dan ook “brood”, wat eigenlijk koek is en ontbijten daar mee. Na een uurtje fietsen heb je dan we weer trek in iets stevigs. Dus om 11 uur aan een warme hap van noedels en roerbakgroente, daar draaien wij onze hand niet meer voor om.

Lekker …..


Vandaag in Hekou op een grote markt gelopen. Kikkers, duiven, kippen, honden, konijnen, larven, de gekste groentes, veel soorten paddestoelen, alles kom je tegen. Blijft indrukwekkend.
Vandaag een stuk rietsuikerstengel gekocht. Daar zie je iedereen op kauwen. Dus ook proberen. Mierzoet en als een soort zoethout, maar dan met veel meer vocht. Zodra je uitgekauwd bent tuf je de zooi op de grond.
Over tuffen gesproken, dat doet iedereen hier bij de vleet. Met veel herrie je rochel omhoog werken en dan naast je op de grond laten vallen. En ja, ook binnen of als je in gesprek bent of in een restaurant. Ik moet zeggen, het went nog niet helemaal.

Op stap met Belinda

5 uur gaat de wekker. 5:50 stappen we in het Toyota busje van Belinda. Zij is onze gids vandaag. Het is nog donker en we rijden zeker een uur de berg op voordat we voor het eerst stoppen voor een eerste uitzicht op de rijstterrassen. De zon is inmiddels op en dat levert een prachtig licht.

Belinda heeft ons langs een viertal view points gereden met prachtige uitzichten. We hebben een wandeling door de terrassen met haar gemaakt. En we hebben geluncht bij Belinda in haar guesthouse. Haar man kookte in een vette (2x) keuken. Overigens heerlijk gegeten. Kip zonder botjes, aubergine en bonen. Daarbij werd mij rijstwijn ‘opgedrongen’ en proosten we bij elke slok. T spul ruikt echt naar spiritus, maar smaakte best goed. Gezellig.
Terug werden we door Belinda aan een taxibusje afgeleverd, die ons weer naar beneden in Nansha bracht. Om 15:30 tijd voor een siësta 😌

Varkens gillen of lachen echt.

Deze man kwam trots z’n net gekochte haan laten zien.

Schoenmakers en naaisters op een rij

Sugar cane. Vers geschild om zo op te eten.

Hani vrouwen in overleg of ……

Poolen op de markt. Staat waterpas met stenen.

Alle kleuren

Belinda vertelt ons veel.

Buffels die twee keer per jaar werken op de velden, worden door de ouderen beheerd.

De “vette” keuken

J

Alles wat leefde kan gegeten worden

En t ziet en smaakt heerlijk

Ganbei!

Hoe we de terrassen hebben ervaren en wat Belinda ons erover vertelde.
De terrassen zagen er voor ons bruin, rood, grijs, waterschittering, groen uit. Kleurrijk en in combinatie met de organische vormen heel betoverend.
Het water staat nu nog in de terrassen. Er ligt veel rood, bruine kroos op en er zijn wat terrassen waar wel rijst in groeit, dat is babyrijst. Deze babyrijst wordt straks verplant in de grotere terrassen. In de zomer worden ze allemaal groen, in september zijn ze geel en oker en wordt er geoogst.
Elk terras is van een familie, die het terras onderhoudt. Dat wil zeggen, bewateren, planten, oogsten etc. Elke familie heeft van de regering 30 eenden gekregen om ze te houden op de terrassen. Zij eten o.a. het kroos. Op de vraag waarom er zo weinig eenden te zien zijn, zei ze dat die grotendeels opgegeten zijn.
Al die terrassen worden met de hand bewerkt. Er lopen geen wegen door. Alleen kleine paadjes en de walletjes tussen de terrassen. Twee keer per jaar werken er ook buffels. Straks om te ploegen en in september om te oogsten. We kwamen bij de wandeling een Hani mevrouw van in de 70 tegen die op zoek was naar haar buffel.
In de dorpen om de terrassen leven twee soorten Chinezen. De Yi en de Hani. De Hani hebben de rijstterrassen 1300 jaar geleden aangelegd. Zij komen oorspronkelijk uit Tibet. Ze zijn in zwart en blauw gekleed en zijn super klein. De Yi zijn daarentegen heel kleurrijk gekleed. Het zijn twee verschillende stammen. Ze leven vriendschappelijk met elkaar maar wel gescheiden van elkaar. Elk dorp zijn eigen soort. Soms trouwt wel een Yi met een Hani.
Belinda is een Hani. Ze kan goed Engels spreken omdat ze naar de univercity is geweest. Ze is opgeleid tot lerares. Ze woont nu in haar geboortedorp met haar man en twee dochters. Ze runnen samen een guesthouse, een rijstterras en ze houdt excursies.

 

Al met al veel geleerd, gezien, geproefd en ervaren vandaag. Topdag.

Het genot van een afdaling

Een van de vele heerlijke fietsvakantie momenten is een mooie afdaling. Wij werden vandaag verwend met een afdaling van 40 km lang. Dalen van 1950m naar 265m.
Stel je voor. Na 20 km klimmen in de warmte en met redelijk wat verkeer, lees vrachtverkeer en busjes, kom je eindelijk boven op een soort parkeerplaats waar het vrachtverkeer water krijgt om de remmen te koelen. Wij hebben dat niet nodig.

Voor ons staat een fruitstal met een leuke Chineze die ons gelijk een mandarijn geeft. We kopen voor 10 cent een watermeloen en laten die in stukken hakken. Wetende dat het klimmen voorbij is voor vandaag smaakt hij nog lekkerder.
Dan het grote genieten. Op je fiets stappen, gelijk doorschakelen naar het grote blad en in de remmen gaan. Mooi wegdek, weinig verkeer, oerwoud, prachtige vergezichten, warm briesje en je t shirt droogt weer op.
Ik denk dat we wel 20 keer gestopt zijn onderweg om met open mond naar dalen en bergen te kijken. Heel bijzonder!


Hoe lager we komen hoe heter het wordt. Het meisje bij de fruitkraam vertelde dat in Nansha (onze eindbestemming) het splashing water festival gaande is. Dat hebben we geweten.

Een groot water gevecht door de hele stad, van groot tot klein, man vrouw, vanuit auto’s, brommers, busjes, flatgebouwen, wandelaars. Echt iedereen spuit elkaar nat. Wij waren natuurlijk een prachtig doelwit! Cle kreeg vooral de volle laag, bij mij waren ze vooral in het begin wat voorzichtiger. Later ook niet meer trouwens.
Gevolg van dit festival is wel dat hotels vol zitten. We hebben nu ergens in een lowbudget hotelletje een kamertje. Met airco, dus dat mag de pret niet drukken. Douchen boven het toilet en dat soort gein. Kost ook niks. 100 yuan is 13 euro.

Na een dag stofhappen.

Naar het busstation gelopen om een rit naar de rijstvelden te regelen. De mevrouw achter het loket begrijpt ons niet en wil verder ook niet meer praten. Wat nu?
We hebben een telefoonnummer van ene Belinda, die excursies regelt. Die dan maar bellen. Ze neemt gelijk op en binnen 5 minuten is het geregeld. Morgenochtend om 6 uur (!!) pikt ze ons op en neemt ze ons een dag mee. Omdat we bikers zijn. Hoe cool is dat.
Over temperatuur gesproken. Het is hier overdag 35 graden en warmer. De volgende ritten gaan ws vroeger starten dan dat we tot nu toe hebben gedaan.
Volgens de weersverwachting wordt het volgende week hier erg slecht. Onweer, regen etc. We zien wel en wachten af. Dat is de periode dat we de grens overgaan.

Cultureel relaxen in Jianshui

Dit stadje en het hotelletje nodigen ook uit om een dag te blijven.

Binnenplaatsje van het hotel.

Na uitslapen en ontbijt 100 m verder naar de tuinen van Zhu geweest. Daar hebben we gezien hoe de welgestelde families rond 1200 leefden. Verbazend indrukwekkend en mooi. De huizen, tempels en tuinen.

Bonzai voor Gideon.

Daarna de tempel van Confusius bezocht. Een park met tempels, scholen, tuinen en andere gebouwen. Nog groter en indrukwekkender.

Wie past niet in het plaatje?

Zomaar een boot.

Het is weer heel veel. We slaan de twin dragon bridge over en blijven in de stad.

Rijstwijnkruiken.

Verder hebben we de GoPro van Bren gemonteerd. Morgen een mooie rit, dan gaan we hem testen.

 

Klein blad, veel dalen.

Gisterenavond vast ontbijt voor op de kamer gehaald: sinaasappels en kleffe zoete dingen uit een bakkerij. Normaal brood is er iig niet.

Maar we kunnen ‘s ochtends vlot weg. 78 km voor de boeg.
Het is prachtig weer, zelfs heet. 30 graden, wel wat wind, maar dat is dan wel weer lekker.

 

De eerste 10km stof happen, bouwverkeer, en het is hier aardappeloogsttijd. Mega druk, stoffig en minder fijn fietsen. Sas heeft een stofkapje gebruikt.

Maar toen kregen we een super gave afdaling. 10km door een prachtig berglandschap met rotsen, bossen, uitzichten op plantages, een goede weg. Door het heerlijke afdalen is het soms zonde om af te stappen om even te genieten van het uitzicht. En afdalen gaat helaas sneller dan klimmen…. maar dit maakte het stofhappen ruimschoots goed.


We komen door veel dorpjes. Een daarvan heet Gaoda. Ik moest toch even aan m’n werk denken 😉


In dorpjes fruit kopen en vreemde snacks eten wordt al gewoonte.


Op een grotere markt hebben we weer een noodlesoep laten maken. Samen met andere locale Chinezen aan een laag tafeltje gegeten en een ‘gesprek’ gevoerd.

 


Jianshui is een grotere plaats. Twee stadspoorten door en dan komen we in een vermoedelijk Chinees toeristische plaats. Ziet er gaaf uit.


We verblijven in een hotel in het midden van de oude stad.
Chinees eten was weer een belevenis. We bestellen steevast veel te veel volgens de serveersters. Ze hebben gelijk. Weer heerlijk gegeten, en ditmaal geen noodlesoep.
Vandaag al met al een hele mooie dag. Door landbouwgebied gefietst. Nog maar weinig beesten gezien. Her en der wat kippen, een enkele koe en wat ezels. Verder blijft het verbazingwekkend hoeveel Chinezen er zijn en met hoeveel ze aan het werk zijn. Ik moet steeds aan lemmings denken.
Alles gebeurt ook met de hand. Ploegen, oogsten. Vervoer gebeurt in manden op gammele karretjes en wordt dan aan de kant van de weg verzameld. Aan het einde van de middag rijden er dan vrachtwagens lans die de spullen op komen halen. Vandaar dat het af en toe megadruk is op de weg. Ook wordt er veel vervoerd met Tuctucjes. Kortom, het is vaak een mierennest.

Het weer blijft de komende dagen erg warm. En we zitten nog op zon 1300m hoogte. We blijven een dag in Jianshui. Overmorgen hebben we een bijzondere rit. We stijgen dan naar 1950m dalen vervolgens af naar 235m, dat is dan in de tropen.